Derbiden Geriye...

Yıllardır büyük maç kazanamama hastalığı kronikleşmeye başladı desek yeridir.
Önem babında küçük maçları kazanıp yıllardır en kritik maçlardan yenik çıkmak, bu maçların ağır yükünü kaldıramamak, psikolojik olduğu kadar farklı nedenlere de bağlanabilir.
Öncelikle Mustafa Denizli'nin seçimini, sahaya çıkan 11 olarak çok yanlış bulmadım. Bana kalırsa tek hatası Serdar Özkan'dı ki bu seneki büyük düşüşü ve sayısız topu iç etmesiyle bu arkadaşın da sönüp giden genç yıldız adaylarından biri olacağı belli olmakta.
Bu maçta Holosko ya da Bobo ikilisinden biri mutlaka oynamalıydı ki benim tercihim Holosko olurdu, gerekirse birçok kez denendiği gibi kanatta oynatılabilirdi, ya da 70.dakikayı beklemeden daha erken alınabilirdi.

Orta saha ise büyük bir muamma. Sivok bu seneki en başarılı ya da tek başarılı transfer olduğunu her maç kanıtlarken Cisse ise bir anadolu takımı futbolcusu kıvamında her risk almadan, suya sabuna dokunmadan, hiçbir şey üretmeden geçiriyor. Birisi bana Cisse'nin Uğur İnceman'dan ya da gönderilen Koray Avcı'dan ne gibi artıları var söyleyebilirse çok sevinirim.
Dünkü ilk sarı kart hatalı olabilir ama kart görmüşken yaptığı arkadan hareketle de maçı bitiren adam oldu. O ana kadar da hiç de fena değildik özellikle hücumlarda pas organizasyonlarında.
Ekrem Dağ hiç sırıtmadı, Nobre her zamanki gibi çalışkandı, Sivok keza öyle, savunmaya gelecek olursak Gökhan Zan'a artık sabır falan dayanmıyor bu kadar kademe ve pozisyon hatası yapan bir adamın yeri yok bana kalırsa. Bu maçta da Zapo ve Toraman ortada oynayıp sağ bekte Serdar Kurtuluş denenebilirdi.

Velhasıl kırmızı karta kadar gayet güzel giden, ardından izlenebilirliği düşen sıkcıı hale gelen, Fenerbahçenin de rahatlayarak geniş geniş takıldığı çok da bir şey yapmadan kaznadığı bir derbi oldu. Onlarda da Alex'in kötü futbolu, Kazım ve Deivid'in silik futbolu dışında Selçuk, Guiza ön plana çıkan başarılı topçulardı. Savunma olarak bizim savunmanın bir milim ilerimizdeler iyi oldukkları söylenemez.
Devre arası bana kalırsa iyi değerlendirilmeli her iki takım için de...
Beşiktaş artık bu takımı kaldıramayan, çapsızlardan kurutulmalı, 50 tane adam alıp göndermeyle de bu iin olmayacağını öğrenip yoluna devam etmeli ki şu haliyle yine şampiyonluğun en büyük adaylarından biri...

Taça Çıkan Top ve İlyas Salman

İlyas Salman'ın geçmişte futbolu barındıran filmlerde görmüştük. Kendisini de futbolla alakalı benzetmelerle anlatıyo kimi zaman. Sis ve Gece'nin ardından son olarak yine bir futbol filmi olan, görme özürlü bir takımın olimpiyatlara gitme hayalini anlatan 'Çıngıraklı Top' filminde rol almıştı ki İlhan Mansız da konuk oyuncu olarak mevcut bildiğim kadarıyla. Ocak sonu vizyonda denmişti ama noldu bilmiyorum akıbetii hayırlısı...
çıngıraklı top

Sinemayla yaşamak, adam gibi filmlerde rol almak istiyorum Sinemayla uyuyup, sinemayla uyanıyorum Yönetmenlerimizin büyük çoğunluğu benim kadar dürüst olmadı Ömrümün kısıtlı olduğunu biliyorum Sinema yapmam gerekli. Kendimi taca çıkmış futbol topu gibi görmek istemiyorum. Yılmaz Güney'in de dediği gibi; iyi bir seyirci olacağına kötü bir oyuncu ol, ama sahanın içerisine gir...

Beni en çok Adalet Ağaoğlu'nun Fikrimin İnce Gülü'nden uyarlanan Sarı Mersedes ile içine çekmiş, bu rolü aşkası oynayamazdı dediğim, yol filmi böyle yapılır dedirten balkız ve ilyas salman eşliğinde mükemmel bir filmdi. Yine Ya ya ya şa şa şa adlı filmde babasından türlü dayaklar yemesine rağmen futbol oynayan, eşyalarını sobaya saklayıp antrenmanlara koşan rolüyle de hep aklımdadır.
Ustanın Çiçek Abbas, Banker Bilo, Kibar Feyzo gibi kilometre taşı filmlerde özellikle Şener Şen ile birliktelikleri insanı kendinden geçirir.
Yıllarca gözardı edilip tek bir rol vermedikten sonra Turgut Yasalar'ın Sis ve Gece'sinde izledik kısa ama doğru bir rolde. Filme damgasını vuran monologa da imza attı İlyas Salman, ülkemizde pek örneği olmayan polisiye türünde cesurca yapılmış filmdeki en güzel unsurlardan biriydi.
Bazıları samimiyetinden kuşku duysa da ben bu adama inanıyorum, seviyorum arkadaş, Her dediğiyle yaptığıyla orjinal, harbi bir adam. Kalas gibi olup yakışıklılığıyla günümüzde rol kesen sözde aktörlere inat İlyas Salman diyoruz efenim:)

Şiir yazdım, türkü okudum Ben yoksulluk edebiyatı yapmam Orta halli bir hayatı ömür boyu sürdürecek kadar gelirim var Kitaplarımdan, türkülerimden kazandım Bu ülkede ekmek bulamayan insanlar varken, ben kalkıp yoksulum desem dünyanın en büyük ihanetini yapmış olurum Evim var, çocuklarımı okutmuşum Hem zihinsel zenginlik kadar güzel bir şey var mı?

Manchester

Reuters'in yakaladığı, geçen sezon İngiltere Premier Lig'de yaşanmış en güzel olaylardan biri sözkonusu olan.
Yılların rekabeti Manchester Derbisinde, 50 yıl önceki United takımının geçirdiği trajik kazanın yıldönümünde 1 dakikalık saygı duruşu ve ellerde atkılarla mükemmel bir görüntüydü ki maçta yaşananlar da bir o kadar güzeldi...

Kadir Has'ta Sansüre Hayır !

Kadir Has Üniversitesi yönetimi Sinema Kulübü HasSinek'in izinli, imzalı afişlerine sansür uygulayıp gizlice kampüs içindeki panolardan toplatmıştır. Sinemada sansüre alışkın bu topraklar. Demek ki sıra sinema kulüplerinde. Sansür hakkında ayrıntılı bilgiye kulübün internet sayfasından ulaşabilir, destek verebilirsiniz.
Bu sese kulak vermek lazım; "Emeğimizi çalan, önümüze taş koyan, şevkimizi kıran, afişlerimizin toplatılmasını sağlayan başta Genel Sekreterimiz Sn. Ahmet Söğütlü olmak üzere tüm yetkilileri protesto ediyoruz!"

http://www.khassinek.com/

Fellini & Tatlı Hayat

“Öykü anlatıcılar olarak bizim görevimiz insanları bir istasyona ulaştırmaktır. Orada zaten herkes kendi trenini seçecektir... Ancak biz onları yola çıkacakları noktaya ulaştırmalıyız.” – Fellini


'Tatlı Hayat' - La Dolce Vita 50 yaşında

İtalyan yönetmen Federico Fellini’nin unutulmaz filmi ‘La Dolce Vita’ 50. yaşına basıyor. 1960 yılında gösterime giren ‘Tatlı Hayat’ filminin 50. yıl kutlamaları Fellini’nin doğduğu Remini şehrinden Los Angeles’a kadar uzanacak.
Yönetmeni şöyle bir hatırlayacak olursak;

*İlkokul eğitimini, Rimini'deki San Vicenzo Rahibeleri'nden alan Fellini (sağda) 10 yaşında evden kaçıp bir sirkte çalışmaya başladı.

*Üniversite yıllarında mizah ve resimli roman dergilerinde çalıştı. 1939 yılında Roma’da karikatür sanatçısı olarak çalıştı. Radyo ve filmler için espriler yazan yönetmen 1943 yılında oyuncu Giulietta Masina ile evlendi.

“Yönetmen olmasaydım bir sirk yöneticisi olurdum” – Federico Fellini.


*1950 yılında ilk filmini Alberto Lattuada ile birlikte yönetti. Başarılı yönetmen hayatı boyunca dört kez 'En İyi Yabancı Film' Oscar ödülünü aldı.

*1993 yılında özel bir Oscar’la onurlandı ve aynı yıl Roma’da kalp krizinden öldü.


“Ben bir yalancıyım, ama dürüst bir yalancı” – Fellini

8½ , Aylaklar (I Vitelloni), Ruhların Jülyeti (Giulietta Degli Spiriti), Amarcord gibi filmleri dünya çapında ün yapmış La Dolce Vita kadar kült olmuş başlıca filmleri.

Yönetmenle hiç tanışmayanlara ya da aşina olup filmine ulaşamayanlar için ülkemizde AE Film/Saga'nın çıkardığı şahane bir Fellini dvd seti mevcut ki akıllara zarar. Tavsiye edilir hararetle...

Canım Ailem

Dün itibariyle 2.bölümünü izleyebildiğimiz, ilk bölümde Cem Yılmaz'ın şöyle bir göründüğü, güzel insan Uğur Yücel'in önderliğinde ve tüm harbiliğiyle izlenesi güzel bir dizi.
Meliha rolünde Şebnem Bozoklu diye bir hatun var ki bu kadar mı güzel rol yapılır arkadaş. Diziyi izlemek için bir başka sebep alın size. Samim rolünde Uğur Yücel ise yine yeteneğinin doruklarında dolaşırken Samim karakteriyle en has Adanalı2yı ekranlardan evlere taşıyor, canım ciğerim diyerekten:)


Film trajik şekilde başlasa da yavaş yavaş renkleniyo, komedi daha ağır basar oldu güzel de oldu. Bir de ülkede başarılı olmuş birçok dizi gibi semt kültürünü, semt havasını yerleştirmeye başlamışlar ki bu da seyircinin benimsemesi yolunda olumlu bir adım olmuş.
Oyuncu babında genç oyuncular da çok başarılı sadece ufak çocukların büyük olanı abileri biraz kıl bir tipe sahip, bunun dışında Uğur Yücel'in dizide ekürisi konumunda OZan Güven de gayet güzel olmuş, biri Adanalı diğeri Mersinli muhabbet epey güzel oldu ki bu bölümde bir ara Mersin-Adana Demirspor muhabbeti de geçmedi değil.

Dizinin akıbeti umarım geçtiğimiz yıl Fikret Kuşkan ve Erkan Can'lı Bıçak Sırtı gibi olmaz. Reyting kıstas olarak alınıp hareketle bu güzelim dizide en cafcaflı zamanlarında bir anda bitirilirse şaşırmamak gerek.
Uğur Yücel'e dönecek olursak Yazı-Tura ve Hayatımın Kadınısın yönetmenlik deneyimlerinden sonra oyunculuğa ağırlık verdi ki iyi de oldu, bu ülkede sessiz sedasız canavar gibi işler yapan, sanatsa sanatın kralını yapan, üreten, iz bırakan nadir adamlardan. Yüzüyle, mimikleriyle, tüm oyun becerisiyle her olduğu projeyi izletmeyi başaran, hayvan gibi oynuyor diye tabir edilen renkli güzel bir adam, allah başımızdan eksik etmesin.

dizi ile bilgiler, fotolar, bölüm özetleri, oyuncular ve forum bölümleri şu adreste;
http://canimailem.tv/

2 Kapak!

Bu hafta mizah dergileri bol olan malzemeyi iyi kullanmış, harbiden kapak olmuş! dedirten sayılara imza atmışlar. Ortada muhalefet namına bir şey yokken bu görevi mizahçıların üstlenmesi de ayrı bir ironi.
Bakımı yapılmayan Karaköy İskelesi'nin Çöküşü ile Kadir Topbaş-Tayyip Titanik tasviri 10 numara olmuş. 2.kapak olarak da bir dediği ötekini tutmayan, artık ne yapacağını şaşırmış halde polemik ve Akp'ye oy kazandırmaktan başka bir halt yemeyen Baykal'ın çarşaf aşkı mecvut.
Uykusuz'da yine Başbakanın dilinden düşürmediği anlamsız 3 çocuk isteği ve çocuklara yakıştırılan muamelelerle paralel olarak işlenmiş;

Atem Totem Ben Seni

Efenim bazı bazı gündeme gelen özellikle büyük maçlar, derbiler öncesi pek konuşulur bu totem mevzusu. Kimi uğurlu atkısını takar özellikle eski atkılar, kimi maçı aynı yerden takip etmek ister, kimi devre arasında yanındakiyle yer değiştirir kimisi omuz-omuza ile başlamak iyidir der, kimisi de takımındaki gıcık topçunun oynamaması için dua eder.
Bizde bu tarz hal ve hareketler mevcutken Four Four Dergisi İngiltere ve Britanya genelinde 2 milyon futbolsever üzerinde araştırma yapmış. Rakam çok büyük nasıl yaptılar bilmiyorum ama anket, e-posta, ya da internet üzerinden oylama gibi alet edavatlar kullanılmıştır heralde.
Kültürler değiştikçe insanların reaksiyonları, davranışları da bir o kadar farklılık gösteriyor. İngilizler denince yeme içme burda da kendisini gösteriyor, hatta şanslı tuvalate kadar gidiyor olay;)

“Takımınızın kazanması için maç öncesi ne yaparsınız?” Kulüplerine bağlılıkları yüksek derecede olan insanların yanı sıra holigan olmayanların da dahil edildiği bu anketin sonuçları, ünlü futbol dergisi FourFourTwo’da yayınlandı. İşte verilen yanıtlara göre taraftarların şans getirmesi için yaptıkları 10 uğur...

1 Maçtan önce şanslı içeceğini içmek... (Yüzde 35)

2 Şans getiren elbiseleri giymek... (Yüzde 21)

3 Her zaman yediği hamburgeri yemek... (Yüzde 10)

4 Her maça aynı yolu kullanarak gitmek... (Yüzde 9)

5 Karşılaşma öncesi bahis oynamak... (Yüzde 8)

6 Cinsel ilişkiye girmek... (Yüzde 5)

7 Maç günü aracını aynı parka koymak... (Yüzde 4)

8 Maç öncesi şans getiren tuvalete gitmek... (Yüzde 3)

9 Dua etmek... (Yüzde 3)

10 Müzik dinlemek... (Yüzde 2)

Bira & Zidane

Zizou abiyi özlüyoruz açıkçası, son dönemde iyice sayıları azalan ikon'lardan biriydi, sessiz sedasız ölümcül topları atar aynı şekilde soyunma odasının yolunu tutardı. Ta ki Materazzi denen şahsiyet çıkana kadar, keşke öyle veda etmeseydi derken yine de her haliyle seviyoruz onu, bir de Cezayir formasıyla bu başarıları gerçekleştirseydi Maradona tadında bir kahramanımız olurdu, gerçi Fransa formasının kapıları bir bir açtığı da bir gerçek ya bizimkisi fanteziye kaçan yorumlar işte...

Başlığa malzeme konusu ise Fransızların içimi kolay lager türü birası 1664'ün reklamı ve soyunma odalarına gidemeden Zidane'nin koridorda birayla kucaklaşması olayı. Devamında açıp lıkır lıkır içtiği rivayet edilir...

Yerüstünden Notlar

*Mafyanın ipliğini pazara çıkartan ve Gomorra adlı yazdığı kitapla İtalya'da mafyanın bir numaralı hedefi haline gelen Roberto Saviano'nun eseri beyazperdeye uyarlanmış ve epey konuşulmuştu.
Neyseki ülkemizde de bu hafta vizyona girdi. Haliyle bu tarz filmler 1-2 adet salonda o da bulunabilirse birkaç seans oynayıp birkaç hafta sonra da vizyondan kalkıyor, tez vakit yakalayıp izlemek farz hele ki gençtürksel gibin faideli kampanyalar varken.
-Filmden önce gönül kitabı okumak isterdi lakin henüz alamadık mutlaka okumak şart, İtalya'da Camorra diye bilinen ve İtalya'da 4 bin kişinin ölümünden sorumlu tutulan, çizmedeki üç mafya örgütüyle birlikte cirosu 100 milyar euroyu bulan, uyuşturucu, sanayi, inşaat ve Napoli örneğinde gördüğümüz çöp mevzuları dahil eli ayağı fazlasıyla uzun bir örgütlenme ki kitabın yazarı Türk mafyasının da Camorra'dan uyuşturucu temin ettiğini, karşılığında Türklerin silah verdiğini ve on yıllardır Türk-İtalyan ailelerin kanka olduğunu dile getiriyor. Bu gibi örgütlerin çökertilememesi de bizde de sık rastladığımız çok boyutlu bir örgütlenme oluşu-hemen hemen devletin her kesiminde adamlarının oluşu ve Omerta diye bilinen mafya arasındaki yazılı olmayan bir yasa olarak kabul edilen suskunluk yasası.

*49.Uluslararası Selanik Film Festivalinde iki türk senaryocuya ödül çıkmış.
Beynelmilel ile hiç beklenmeyecek derecede kusursuz bir ilk film yapan, geçmişiyle, sempatikliği ve tüm birikimiyle Yılmaz Güney'i andıran, son filmi O.. Çocukları ile hafiften puan kaybetse de potansiyeliyle umut veren Sırrı Süreyya Önder'in 'Sıfır Numara'^adlı senaryosu bunlardan biriymiş.

*Selanik'te ayrıca iki usta yönetmen de misafir edilmiş. Bunlardan ilki Dolls, Hana-bi ve özellikle Zatoichi ile gönlümü fethetmiş Takeshi Kitano, diğeri de popüler sinemayla tanınan ardından savaşın arka penceresini gösteren, JFK gibi suikastlari ve Amerikan Rüyasının iç yüzünü anlatan filmleriyle muhalif karakterlerden biri olan Oliver Stone. Yönetmen Bush'a yine saydırırken, Irak işgalinin başarısız olmasına seviniyor ve ekliyor; İyiki başarısız oldu yoksa İRan'a da girilecekti...
Ayrıca Geceyarısı Ekspresi konusunda da pişman olmadığını fakat biraz abartmış olabileceğini belirtiyor ve o dönemki Türk hapishanelerinin dünyaca meşhur oluşundan ve yaşanmış olaylardan bahsediyor ki hak vermemk elde değil hala hapishanelerde işkenceden ölenler olduğu sürece de ne diyebiliriz ki... Ayrıca bu filmi hala izleyebilmiş değiliz. Dvd'si falan yasak, tüm dünya bu filmi izlerken biz izleyemiyoruz, komik olduğu kadar acı da!..

*Paranoyaklık derecesinde insanları merak duygusunda tavan yaptıran, popülerliği bir yana objektif şekilde bakıldığında Tv Şovları tarihinde devrim yapan Lost'un merakla beklenen 5.sezon posteri adada kalanlar-ada dışındakileri resmeden, 'kader çağırıyor' sloganıyla yayınlanmış. Yeni sezon 21 Ocak'ta geliyor.

*1993'ten bu yana ses seda çıkarmayan Guns N' Roses 20 Kasım itibariyle yeni albümünü internet ortamında sevenlerine açtı. Benzer uygulamayı Radiohead yapmıştı yanılmıyosam, ücretsiz yada isteyenin istediği fiyatı verip bilgisayarına indirdiği, bir anlamda dinleyicilerin vicdanına bırakılan bir albüm olmuştu son çalışmaları ki günümüz korsan ortamında, konserler ve etkinliklerle hayatta kalabilen müzik piyasasında pek de yapılacak birşey yok.
Guns N' Roses son albümü burda imiş; www.myspace.com/gunsnroses

*Yetişkinlere masallar anlatan, gotik ve aykırı yönetmen, Johnny Depp'in kadim dostu Tim Burton daha evvel televizyon ve sahnelerde uyarlanan, edebiyatın en meşhur eserlerinden 'Alice Harikalar Diyarında'yı yine başrolde Johnny Depp önderliğinde beyazperdeye aktarıyor.
Filmin 10 Mart 2010'da gösterime gireceği belirtiliyor, bizde bekliyoruz.

*Haftalardır konuşulan Can Dündar'ın Mustafa belgeseli 3 hafta sonunda 1 milyonu aşarak belgesel kategorisinde rekor kırdı. Bazı yorumları dinliyorum aklım almıyor, insanlar nereleri ile izliyorlar. Can Dündar'da çok şey anlatmak istediğini ama belki de başarılı olamadğını, bir iki hususta hata yaptığını kabul ediyor. İnsanlar artık ilkokuldan bu yana putlaştırdığımız, resimlere, yakalardaki rozetlere indirgeyip ne yaptığını, nasıl-hangi koşullarda devrimlerini gerçekleştirdiğini öğretmediğimiz ezberci zihniyetin ürünleri bu insanlar. Daha 2 gün önce Can Dündar'ın yazılarını mail yoluyla birbirine forward edenler şimdi onu düşman ilan ediyolar ki ben bu adamın samimiyetinden şüphe etmiyorum kim ne derse desin. Amacı bazı şeylerin tartışılmasını sağlamaktı, Atatürk'ün hala bazı günlüklerine, söylediklerine sansür uygulanmasının, kendi insanlarından saklanmasının, onun da etten kemikten bir insan olduğunun görülmesine dair bir yapım. O kadar taptığımız, herşeyde olduğu gibi sözde sevdiğimiz atamıza dair bir tane adam gibi film niye yapmamışız bunu sorgulayan yok, herşeyimiz yalandan, değer bilmez, dejenere olmuş gidiyoruz...

*Sanal ortamdaki yıllardır en güvenilir alışveriş sitesi olan İdeefixe 6.Sanal Kitap Fuarını başlattı. Onlarca yayınevinin %50'lere varan indirimlerile saatlerce kitap incelerken bulabiliyor insan kendini. 150 yayınevi katılırken 40 bin civarı kitap sunulmuş. Geçtiğimiz yıl satılan kitap sayısı 152 bin...

Tsubasa Yaşıyor Savaşıyor

Koca bir neslin çocukluğuna ve eski dönemlere dair hatırladığı zamazingolar içinde mutlaka Tsubasa da var. Ne menem bir şey ise o dönem gösterildiği zamanda yetişkinlerde Yalan Rüzgarı nasıl bir etki yaptıysa ufak bünyelerde de benzer etkiler hatta daha fazlası görüldü.
En son Umut Sarıkaya'nın karikatürü vardı, piuu bu nasıl top diyodu camı kırılan amca elips şeklindeki topu görünce. Koş koş bitmeyen hatta sonraki bölümlere sarkan hayvani sahada oynanan, farklı karakterlerle yedirilmiş tam bir fenomendi kesinlikle.
Adidas firması da akıllıca bir hamleyle Superstar-Tsubasa adıyla model piyasaya sürmüş haliyle epey prim yapmıştı.

Tsubasa'yı yaşatan şimdi de Ankara'da bir Play Station üssü:) İstanbulun ardından diğer illerde de mantar misali her sokakta geçmişte atari salonlarının yaptığı akabinde internet cafelerin eski popülerliğini devralan Play Station tükkanları mevzu bahis.
Fotolarda ahanda aşağıda, Ankara Bahçelievler'de taze açılmış, güzel de olmuş;

Baz İstasyonu İsyanı

Bizler eşşek kadar adamlar mantar gibi her köşe başında konuşlanmış baz istasyonlarını diğer her nane gibi sindirdiysek de adam olmuş çocuk isyan halinde yetkililere sesleniyor, ufak yaşına ve yaşadığı yalnız coğrafyaya hatta yaşıtlarının bir ritüel halinde arkada yaptıkları sıyırmalıklara rağmen, enteresan bir video:)

Bend It Like Beckham & Ae Fond Kiss

Ae Fond Kiss

Toplumların sorunlarına kem-küm etmeden direk dikiz yapan, önyargılara, ayrımcılığa, manasız kültür çatışmalarına kafa-göz dalan güzide yönetmen Ken Loach'ın son dönem filmleri içerisinde ki hepsi güzeldir, en başarılılarından Ae Fond Kiss, bizdeki adıyla Duygudan da Öte.
Hikaye Glasgow'da geçmektedir. Pakistanlı bir ailenin biricik oğlu Casim ile Katolik bir okulun İrlandalı öğretmeni Roisin'in hikayesi, aşk temelinde nlatılmaktadır. Her milletin anlamsızca kendinden farklı olana tahammül edemediği, farklılıklara gözü kapalı oluşu, Pakistanlı ailelerin aşırı gelenekçi vaziyetleri, sözde gelişmiş toplumlardaki Katoliklerin ve kilisenin aşırı tutuculuğu ve birçok sorunun gölgesinde iki bambaşka kültürden glen çift yol ayrımında kalın çizgiler etrafında zor bir sınav veriyorlar.
En önemlisi "Duygudan da Öte" çiftlere aşkın esasını gösteriyor: "Onunla nasıl, ne kadar birlikte olacaksın?" diye soranları "Onsuz nasıl yaşarım?" diye yanıtlayabiliyorsanız, aşıksınız diye notunu düşüyor.

Filmde Britanya kültürü ve İskoçya sözkonusu olur da futbol olmaz mı?
Pakistanlı ailenin çevrede oldyukça dışlanan kızının Katolik okulu ki silme Celtic'li oldukları malumunuz, burada Glasgow Rangers formasıyla gezme durumu bile futbol adına küçük bir sahne bile olsa gülümseten anlar taşıyor. Britanya'daki göçmen sorunlarına, mezhepsel mevzulara ve önyargılara dair nefis bir seyirlik sizleri bekler.

Bend It Like Beckham

Tıpkı Ken Loach filmi gibi kuşaklar arası farklılıklara, kültürler arası diyalogsuzluğa, ayrımcılığa değinen, futbolu temel alan ve daha çok komedi soslu ironi dolu keyifli bir film.
Ken Loach filminde Pakistanlı genç ve ailesi anlatılırken burda da yine İngiltere'de yaşayan Hindistan'lı aile ve diğer kızlara benzemeyen Beckham hayranı futbol delisi kızları anlatılıyor.
Mevzu bir kız ve futbol olunca her iki kültürdeki ailelerin tepkileri de bir o kadar ağır ve de komik oluyor. Kız gibi giyinip süslenmesini, gezmesini, geleneklere göre nişanlanıp ardından evlenmesini bekleyen ailesine Hintli kızları Jess hayallaeri gerçekleştirmenin en azından denemenin kendini gerçekleştirmek ve mutlu olmak adına önemini vurgulamakta. Filmde ilk filmini oynayan Hintli kızın yanında sürpriz ise yine futbol tutkunu İngiliz kız Keira Knightley ki her ikisi de İbrahim Üzülmez'i kıskandıracak derecede topa hakim ve başarılı top oynuyolar, rolleri kıvırıyorlar. Keira bacımızın babası rolünde ise tanıdık bir isim var, Football Factory'nin psikopat Billy Bright'ı Frank Harper kadroda mevcut.
Film ve futbol hususunda eklemek gerekirse filmin içerisindeki maç ve futbol sahneleri beklenenden çok daha gerçekçi ve başarılı. Şimdiye dek izlediğim futbol filmleri içinde en başarılı olanlarından desem yeridir ki bayan futbolu sözkonusu olunca izlemeye pek dayanamayan bir bünye adına söylüyorum bunları:)
Sözün özü, iki filmde aynı sorunlara işaret eden biri fazlasıyla gerçekçi ve etkileyici, diğeri ise kültürlerin komik taraflarıyla epey güldüren komedi yoluyla mesajını ileten iki başarılı yapım.

Tom Waits

Ağzından sigara, başında şapkası düşmeyen, enteresan hırıltılı sesiyle ve yorumuyla özellikle uzayan gecelere ilaç gibi gelen hüznün, doğallığın ve karizma denen şey varsa o'nun birleştiği 20 küsür yıllık sanatçı, çalgıcı, film müzikleri sahibi aynı zamanda da oyuncu.
Oyunculuk durumu Coppola ustanın Rumble Fish ve The Outsiders'ın da olduğu gibi daha çok yan rollerde ya da piyano başında görülmektedir. Fakat eküri olarak Bağımsız Sinemanın prensi Jim Jarmusch'un favorisi, vazgeçilmezi denebilir. Down by Law, Mystery Train gibi filmlerin yanında yine Jarmusch yapımı Coffee and Cigarettes filminde de varlığıyla ayrı bir güzellik katar, filmde sigarayı bıraktıktan sonra iggy popa kurduğu "sigarayı bıraktığıma göre bir tane daha içebilirim" cümlesi ile de ekol olmuştur. Bunun dışında Dracula, Domino ve The Fisher King filmleri gibi birçok filmde yan rollerdedir.

coffee and cigarettes

Film müzikleri hususunda da müzik adamı olarak kalitesini ortaya koyar; Fame, Down By Law,Sea of Love, Night on Earth, Twelve Monkeys, Fight Club, The Perfect Storm, Los Lunes Al Sol, Hellboy, Jarhead ve yakın dönemden Kelebek ve Dalgıç isimli şahane Fransız filminde de müziklerde parmağı vardır.
Bu filmdeki All The World is Green şarkısıyla bizi bizden geçirir, zaten Avrupa filmlerine meraklı bünyelerde güzel hislerle izlenen ve beğeni toplayanlar için filmde akılda kalan unsurların da başında gelir kendisi. Tıpkı Roberto Benigni'nin oynayıp yönettiği "the tiger and the snow"un en güzel sahnelerinden birinde piyanosuyla filmde ortaya çıkıp o etkileyici sesiyle filme ruh vermesi gibi...

le scaphandre et le papillon - kelebek ve dalgıç
Alıntı yapacak olursak Gary Graff'ın deyişiyle sesi, 'bir fıçı burbonda ıslatıldıktan sonra beş ay tütsülenmiş ve ardından da bir arabanın altında çiğnenmiş' gibidir. Çıkardığı kendine özgü hırıltılı sesler, deneyselliğe olan meyli; blues, caz ve vodvil gibi rock öncesi türlere sevgisi ile Tom Waits, müzik adına sıradışı bir kişilik oluşturmaktadır.

Sesiyle, albümlerini ve kliplerini çektiği mekanlarıyla, birçok müzik aletindeki büyük ustalığı, sanatın her dalına hakim oluşu ve çok yönlülüğüyle fark yaratan, güzel insanlardan biri.
Şarkılarında karınca ordularının zalim hikâyelerini anlatıyor, sonrasında araya beatbox'lar karışıyor, kaosa başlıyor. Eşini benzin ve arpa birası kokan birisi olarak tasvir edip serenat yapıyor, Bukowski'nin Nirvana'sını okuyor, Kerouac'ın şiirlerine hayat verip çemberi tamamlıyor. Beat kuşağının belki de en önemli müzisyeni olan Tom Waits, Kerouac'ı alıp kendisiyle birlikte geleceğe taşıyor.
Tom Waits'in tiyatro sahnesi, müziği. Baş aktörü de onunla özdeşleştirilmiş olan zımpara kağıdı gibi çıkan sesi. Anarşist ama bir o kadar yapıcı olan bu oyunda dekorlar göz kamaştırıcı, oyun metni benzersiz. Çünkü bu oyunda gerçekler yalan, hikâyeler ise çok gerçek.

Paul Auster'in yönettiği diyaloglarla örtülü muhteşem film Smoke ve güzelim açılış sahnesindeki şarkısıyla Innocent When You Dream


Kelebek ve Dalgıç filmine renk katan tüm yeşilliğiyle, canlı performansıyla All The World is Green

Haluk Bilginer'den İnciler

İki kişinin bir arada yaşaması zor... İnsan yaşam sürecinde kendini bile anlayamıyor ki. Değil ki, başkalarını anlasın. Çok zor. Kendini anlayamıyorken, eşini, çocuğunu, arkadaşını, dostunu nasıl anlasın? Böyle olunca belki de anlaşamamada anlaşmak gerekiyor. Eksileri artılarıyla... Yoksa çok yalnız kalırsın. Zaten herkesin aynı fikirde olduğu bir dünya çok sıkıcı olurdu.

*Niye hep size böyle hep kanun dışı adam rolleri veriyorlar?
Güzel rollerdir ama onlar. Kötü adamı oynamak çok daha zevklidir. Kötü adamı oynamanın şöyle bir özelliği var; akıllı, kurnaz, kafasında kırk tilki dolaşır hiçbirinin kuyruğu birbirine değmez. İyi yazılmışsa eğer o kötülüğün bir temeli vardır zaten. O kötülüğü yaparken kafasından neler geçtiği, ne sebeple bu kötülükleri yaptığı derken dolayısıyla çok renkli bir karakter çıkıyor ortaya. Düz kahraman sıkıcıdır.

*Ölüm gerçeğiyle ne kadar barışıksınız? Sık düşünür müsünüz?
Çok sık düşünmem ama şunu bilirim: Ölmeyi hak emek lazım. Bunun için de, doğru sahici, samimi ve inandığınız şeyleri yapmak gerekir. Ölüme inat yapıyoruz zaten ne yapıyorsak. İz bırakabilmek için.

*Türkiye'de nelerin karşısındasınız?
Çok şeylerin. Türkiye'de eğitim, sağlık, adalet, kültür bir skandaldır. Bu saydığım dört şey olmazsa olmaz ayaklarıdır bir toplumun. Sağlık sistemimize bakın utanç verici. Eğitim sistemimize bakın bir skandal, utanç verici. Özel dersane ne demek? Eğer böyle bir şey varsa sözün bittiği yerdeyiz demektir. Yabancı dilde eğitim diye bir saçmalık var. Büyük paralar karşılığı yabancı dilde eğitim verilen okullara çocuklar gönderiliyor. Bu ancak sömürge ülkelerinde olur. Türkçe'yi kim öğretecek?..Mahkemelerin haline bakın, içler acısı. Nasıl dağıtılıyor adalet. Kültür Bakanlığı?nın bütçesi nedir biliyor musunuz? Binde beş. Bunun farkına varamamış toplumlarda bir şeylerin iyi olmasını nasıl bekleyebiliriz ki?

*Kurtlar Vadisi Irak tarzında sözde Amerikan Karşıtı filmlere dair:
Bu tarz filmleri izlemeyi de düşünmüyorum. Amerikan karşıtı film yapanların en azından Amerikan karşıtı olması gerekir diye düşünüyorum, çünkü. Önce samimi olsunlar.

Olmadıklarını mı düşünüyorsunuz?
Sizce öyleler mi? Derin devlet, milliyetçilik Amerika'nın beslediği ideoloji değil mi? CIA ödemedi mi parayı? Türkiye'de milliyetçiliğin yükseldiği döneme dikkat edin. Güneydoğu'da savaş varken, PKK Kürt milliyetçiliğini öne çıkardığında Türk milliyetçiliği alevlendi. Milliyetçilik milliyetçiliği doğurur. İnsanlar benim milliyetime laf etti diye birbirlerini yerler. Sonunda olan yine bu kifayetsizlere olur.

*Yaşınızın ilerlemesi sizi nasıl etkiledi?
Olgunlaşıyorsunuz, daha çok heyecanlanıyorsunuz. Bazı şeyleri yapamayacağınız bilinci yerleşiyor. Biliyorum ki en iyi oyunumu oynayamadan bir gün öleceğim. Oynamayacağım ki hiçbir zaman en iyisini. Oynadım dersem, olmuş armut gibi dibime düşerim kurtlar yer.

*Genç Kuşak ve 12 Eylül'e dair;
Bir kere "bana ne siyasetten" diyen bir kuşak yetişti. Siyasetin doğrudan yaşamlarını ilgilendirdiğinin farkında değiller. Aldığı nefesin, yediği ekmeğin, gittiği okulun, sevgilisiyle kurduğu ilişkinin doğrudan siyasetle ilgili bir şey olduğunu anlamadılar. Siyaset yaşamı doğrudan düzenliyor. Böyle olunca çocukların tutunacak bir şeyleri de kalmadı. Bir umut da yok. Ağır bir nihilizm var. Düzenleyemeyeceği ve etkin olmadığı bir şey içinde yaşıyor. Bunu değiştirecek bir öneriyi sağlayacak altyapısı da olmadığından ya çok ilkel ve basit değerlere tutunmaya çalışıyor ya da hiçbirşeye tutunmadan sıfır umutla gününü gün etmeye gidiyor. Seçim yapamıyorlar, düş kuramıyorlar. Böyle gelecek tahayyül edilmez. Birsürü gencimizi boşlukta bıraktık. 12 Eylül'ün armağanıdır...

Sonbahardan Arta Kalan

Sararmış yaprakların da birer birer dökülüp yerlere serpildiği, melankoli aylarının başlangıcı sayılan:) güzel mevsimde sona ererken sulu zırtlak ya da kimi zaman bembeyaz örtüyle kaplı yollar bizi bekler.

“geldin mi, iyi
yollarından yürüyüşler sızdıran sonbahar
bir tenhalığı eskisinden çok sezmeyi
bakımsız bahçeler mi olur, büyük ahşap boş odaları mı olur
ne olur
ey bana sevmeme gücü veren güzellik
eski bir kadını eski bir park kanepesinde bırakan sonbahar
aldatılmış bir yüzü yağmur oluklarında
o yüz ki bir denizin tekrar tekrar bittiği
gece yarısı kokularında
yosunlu bir kıyıda ancak
dilinde çakılların ve derinliğin en son tadı
işte
bir vakit daha geçti, şimdi ne yapsak
ne yapsak, bir vakit geldi ve geçti
ey bana sevmeme gücü veren güzellik
sonbahar
sen mi kaldın bir
yok birşey yapacak”
e.cansever